kara yelken
Nedendir bilinmez hep acı çeker insan
Kimselere diyemediği o şarkıyı hep mırıldanır
Başında seni seviyorum sonunda seni seviyorum
Ama o da bilmez kime neden söylediğini
Bir şiir söyler dudakları kanar
Bir kelime söyler yüreği acır ..
Avuç açar yağmura umutları
Sevgi kokan o gözleri ve bakışları
Hayal eder yeşillikler içindeki badeni ni
Görmez olur üstündeki kara yelkeni
Bir poyrazla gelmiştir hayal limanına
Bir tufanla bir boranla kovulmuştur buzullara
Bazen bir yel alır kaf dağın eteğine
Bir uçurtma oluverir yamaçlardan inen
Bir düş olur tüm sokaklarda bir hayal
Yıldırım olur düşer çatlayan bedenler
Kelebek olur bir haftalık ömrü
Sırtında sevda dolu .yürek yüklü
Aşık olur güle bülbül misali
Bilmez aynadaki karga görünümlü halini
Dert çektikçe umutlanır yüreği
Derdine dert katar acımasız şefkati
Saçlarında dolaşır sam yeli
Bir başkadır gördüğü gözleri
Hep acı hep hüzün dolu yüreği
Hep başka baharlara kalmış hayalleri
Sevmez zaten ilk baharları
Yas dolu yüreği hep son bahar
Bir gün el açıp yalvarsa Allaha
O gün ay tutulur kanar yaralar
Mekke dir ona tüm yollar
Bağda da varamadan kaybolur rüyalar
Heybesi altın dolu cebinde umut
Altına değer veren yok umuda inat
Hep ağlar bir başına sesiz sokakta
Kimsesiz ve yetim
O benim işte sevdalara yetim
Yelkenleri kara sevdaları yara
